The One B*tch Show

Gisterenavond op Eén was er de eerste aflevering van The One Man Show, een nieuwe quiz met Tom Waes. Vorige week zat ik ook in de studio, weliswaar als supporter in het publiek. Die aflevering wordt vanavond uitgezonden trouwens en die was best wel ok. Al kan ik begrijpen dat er kritiek zal komen. Een quiz moet spannend zijn (check) met spontane humor (niet te geforceerd), geen emo-moment en niet te veel binding met de kandidaten. ’t Leek bij momenten op een geforceerde kloon van de Pappenheimers, maar alle begin is moeilijk. 't Heeft potentieel, dus dat zit goed.

Leuk detail: de Carla Carla kaka die gisteren in de eerste aflevering verloor, ontpopte zich de avond dat ik ging kijken tot een heuse bitch. De dag ervoor had haar vader al zijn beklag gedaan bij de productie én Tom Waes dat hij het niet kunnen vond dat ze geen prijs won omdat ze tweede eindigde. De tweede avond, voor de opnames, herhaalde hij het nog eens tegen de overige mensen van de productie, tot de dame aan de vestiaire toe. Zijn vrouw, zo’n klein vieskijkend ding, zat er mogelijks nog méér tegen haar gedacht. Het leek alsof ze elk moment een tirade kon afsteken naar al wie haar passeerde. You don’t look, mistar! You look, you pay! Five dalla!

In de aflevering (van vanavond dus) was de familie helemaal misnoegd omdat de dochter de eerste plek niet haalde en stapten ze midden de show zomaar op. De lege plaatsen werden dan maar gevuld met productiemensen, waardoor het euvel niet opvalt voor de kijker. Wat wél opvalt, is de arrogante manier waarop ze zich laagdunkend uitte tegenover de centrale gast, van wie ze amper aan zijn enkels reikt. Geen idee of ze de hele conversatie zullen uitzenden, maar het publiek was maar wat blij toen madam mocht opstappen. Had ze nu nog eens gestruikeld over haar dikke nek, dán pas was het goede televisie geweest. You don’t laugh, mistar! You laugh, you pay! Ten dalla!