
Tijdens de laatste twee congéweken hebben we heel wat werk kunnen verzetten, al is het best frustrerend dat er nog geen enkele ruimte helemaal op punt staat, met uitzondering van het chauffagekot. Er kroop echter ook heel wat tijd in opruimen van alle soorten afval. De badkamervloer bleek bijvoorbeeld een mess. Rot hout, vinylplaten en linoleum... Proper is anders. Net als er licht aan het einde van de tunnel bleek te zijn, ontdekten we nog massa's rommel op de zolderruimte. Onvoorstelbaar weer: van dozen barbie's en gebruikte scheermesjes (I kid you not) tot een Penthouse van 1989. Er kruipt veel tijd in sorteren, maar zo kunnen we alles vlotter naar het containerpark afvoeren en vuilniszakken uitsparen. Aan één ding hebben we wel plezier beleefd. De bekladde bureau's, kleerkasten en rekken heb ik in stukken gezaagd (of deels) waarna Eline zich als volleerde Karate Kid helemaal mocht uitleven...
Ik heb -nog maar eens- gebeld naar de vorige eigenaar of hij zijn materiaal (een lade, fitnesstoestel en een kastje) wil komen halen. Meneer belooft het al twee maanden, maar uit principe wil ik het niet weggooien, want we hebben al te veel van zijn rommel opgekuist. Staat de man toevallig wel niet in panne, zekerst? Nu, vrijdag nog maar eens een poging, al zou ik het niet erg vinden om dat materiaal ook naar de wuppe te stampen. :-)
3 opmerkingen:
Die klapdeur zaliger, zat die voordien ergens gemonteerd in jullie huis? 't Is maar dat die wel érg lijkt op de klapdeuren van het jeugdhuis in Kortemark én dat ik daar Portray Sincerity ooit nog heb laten optreden :-D (al kan ik me niet herinneren dat ze daar plots een klapdeur minder hadden)
Joat en nint! 't Is geen klapdeur, maar een deel van een kleerkast... dat behoorde aan een groepslid van PS die er blijkbaar woonde. Ahaa!
Mowel mowel!
Een reactie posten