Ik heb al aardig wat boeken gelezen over toeval en het lot. Voorbestemd of niet? De auteurs waren er zelf niet helemaal uit. Wiskundig uitgedokterd, kosmische gedachtenstralen of andere theorieën zijn allemaal wel geestig, maar weinig satisfying. Een tijdje terug moest ik zonder enige aanleiding denken aan iemand met wie ik ooit een vakantiejob deed. Geen idee waarom, maar enkele van zijn grappen en uitspraken schoten door mijn hoofd. In die negen jaar had ik niet meer aan die persoon gedacht. Twee dagen later ontmoet ik hem op restaurant. Vorige week maakte ik nog zo'n vreemd geval mee. Tijdens mijn babyfotoronde moest ik opeens denken aan een meisje die bij mij in de lagere school zat. Nochtans was er niets in de buurt dat me aan haar zou kunnen linken. Een kwartier en een ziekenhuis later kom ik bij mensen voor een fotootje. Twee vriendinnen in de hoek zitten wat te kletsen. Eén van hen valt mij onmiddellijk op. Juist, ja. Het was al zeven jaar geleden dat ik ze nog gezien had. Toeval? 't Zal wel, zeker? Maar toch... zijn er nog mensen die daar -nouja- last van hebben?
5 opmerkingen:
Ik niet, maar mijn vrouw beweert van wel. Maar 'k zou 't niet erg vinden; het zou wat meer mysterie toevoegen aan het leven :-)
Toeval is machtig! Ik heb er trouwens gisteren net nog zitten aan denken.
Ik geloof niet in toeval. Voor mij heeft alles een reden.
Ik heb trouwens beloofd aan Marc van Ionesque om daar nog eens een dubbelpost aan te wijden, nu ik eraan denk.
"Nu ik eraan denk"... da's gewoon keihard toeval!
neenneent, dat is net geen toeval omdat jij erover begon. Snaptu?
Een reactie posten